„Jerzy Wroński i przyjaciele”

Do 10 czerwca w Galerii Sztuki Współczesnej BWA w Katowicach oglądać można wystawę prezentującą obszerny wybór z twórczości Jerzego Wrońskiego (1930-2016), a także, przez dzieła innych artystów, unaocznia obszary jego szerokich aktywności jako uczestnika Grupy Nowohuckiej i Grupy Krakowskiej, jako nauczyciela sztuki i animatora życia artystycznego, jako twórcy cieszyńskiej Galerii Uniwersyteckiej.
image Jerzy Wroński ze studentami wiozą Michaela Kidnera, Krzywy, 26.04.1986 r., fot. W. Jacyków, materiały organizatora

Znaczenie Jerzego Wrońskiego dla sztuki na Śląsku, nie tylko przez własną twórczość, ale również przez aktywne i niezmordowane animowanie życia artystycznego, przez pracę nauczycielską i organizacyjną jest nie do przecenienia. Unaoczniła to wyraźnie ubiegłoroczna wystawa w Galerii Sztuki Współczesnej BWA w Katowicach pt. „Linia i chaos”, traktująca o śląskich tradycjach awangardowych XX wieku.

 

Jerzy Wroński (1930-2016) był współzałożycielem nieformalnej artystycznej Grupy Nowohuckiej, powołanej z przyjaciółmi w latach 50., jeszcze podczas studiów w krakowskiej ASP. Na początku lat 60. został członkiem Grupy Krakowskiej, skupiającej plejadę najwybitniejszych artystów nurtu awangardowo-nowoczesnego w Krakowie i spoza Krakowa.


Swoją drogę artystyczną zaczynał od malarstwa materii – obrazów-reliefów tworzonych przy udziale pełzającego płomienia. W kolejnych etapach były „akwarele metamorficzne” i „rysunki dyfuzyjne” .W obu tych rodzinach prac autor uruchamiał naturalne procesy zauważone w naturze, a medium sprawczym stawała się woda. Niegasnąca inwencja i wynalazczość artysty zaowocowały w latach 80. odkryciem unikalnej techniki fotografii bezkamerowej, w której praobraz-negatyw powstawał na okopconym sadzą szkiełku, wcześniej zwilżonym wodą, również w rezultacie w „wyzwolenia” naturalnych, nie do końca kontrolowanych, procesów. Powiększone w dużej skali na papierze fotograficznym obrazy autor nazywał „kopciogramami”.

 

W latach 70. Jerzy Wroński rozpoczął swoją działalność na wydziale artystycznym Filii Uniwersytetu Śląskiego w Cieszynie, gdzie odkrył nową pasję – pracę nauczycielską. Jego działalność w Cieszynie nie ograniczała się jedynie do pracy pedagogicznej i dydaktycznej: Jerzy Wroński w latach 80. zorganizował Galerię Uniwersytecką, do której trafiały m.in. najciekawsze wystawy z galerii Grupy Krakowskiej – Krzysztoforów (których kształt i program wystaw w dużym stopni były jego udziałem, jako wieloletniego prezesa Grupy Krakowskiej). Wraz z tymi wystawami, dzięki Jerzemu Wrońskiemu, przybywali do Cieszyna na spotkania i gościnne zajęcia ze studentami wybitni artyści.

 

artyści biorący udział w wystawie:

Barbara Badera, Jacek Balon, Janusz Baran, Jerzy Bereś, Sławomir Brzoska, Marek Chlanda, Przemysław Dominik, Oskar Folwarczny, Dariusz Gierdal, Witold Jacyków, Julian Jończyk, Jerzy Kałucki, Michael Kidner, Marek Kuś, Piotr Lutyński, Krzysztof Morcinek, Krystyna Pasterczyk, Maria Pinińska-Bereś, Royden Rabinowitch, Katarzyna Raczyńska-Targowska, Jarosław Rodycz, Waldemar Rudyk, Grzegorz Schmidt, Piotr „Smoła” Smołka, Jerzy Sojka, Jonasz Stern, Jarosław Stoch, Beata Studzińska, Andrzej Szewczyk, Janusz Tarabuła, Jan Tarasin, Tomasz Targowski, Danuta Urbanowicz, Witold Urbanowicz, Marian Warzecha, Tadeusz Gustaw Wiktor, Piotr Wisła, Jerzy Ziomber





komentarze

dodaj komentarz
jeszcze nie dodano komentarza
dodaj komentarz