Klub Filmowy Ambasada: „Złoty wiek" i „Pies andaluzyjski

W Kinie Kosmos przyszedł czas na prezentację twórczości jednego z czołowych przedstawicieli filmowej awangardy. 21 listopada w Kinie Kosmos będzie można zobaczyć „Psa andaluzyjskiego” oraz „Złoty wiek” w reżyserii Luisa Buñuela.
image fot. materiały organizatora

Podczas gdy surrealizm rozgościł się w sztukach plastycznych już w latach 20. – dekadzie rozkwitu awangard – kinematografia może pochwalić się ledwie kilkoma filmami zrealizowanymi w tym duchu. Do dziś powodują one zniesmaczenie, ale przede wszystkim są źródłem szeregu pytań, na które trudno udzielić jednoznacznej odpowiedzi. Z tego powodu filmy Luisa Buñuela obrosły kultem i niezliczoną liczbą anegdotek, ale także – a może przede wszystkim – mnóstwem interpretacji. „Pies andaluzyjski” i „Złoty wiek” pozostają jedynymi znanymi na szeroką skalę filmami pogrywającymi z  tym niepoprawnym, rozpasanym surrealizmem, który korzystając z dobrodziejstw psychoanalizy wywołał na świecie sporo zamieszenia. Przede wszystkim dlatego, że w jakiś pokrętny, dziwaczny sposób kładł nacisk na to, o czym wolelibyśmy zapomnieć.

 

Pies andaluzyjski”, reż. Luis Buñuel, Salvador Dali, Francja 1929, 16 min

Niespełna 20-minutowy film, który stał się początkiem kina surrealistycznego. Obraz składa się z kilku luźnych scen, które nie pozostają ze sobą w żadnym konkretnym związku. Jedyną rzeczą, która je łączy jest chęć zaszokowania widza. Oglądamy zatem człowieka trzymającego na sznurku obciętą dłoń, zbliżenie rozcinanego brzytwą oka, czy dwa fortepiany, wewnątrz których znajdują się rozkładające ciała osłów.

 

Złoty wiek”, reż. Luis Buñuel, Francja 1930, 60 min

Akcja filmu toczy się w bliżej nieokreślonych realiach. Ukazując relacje miłosne mężczyzny z kobietą, „Złoty wiek” stanowi jednocześnie atak skierowany przeciwko tradycyjnym wartościom i obłudzie arystokracji. Film został wykonany przy wsparciu mecenasa kultury, wicehrabiego Charles’a de Noailles, który zapewnił Buñuelowi pełną swobodę twórczą.

Mimo że utwór zawierał krytykę wszelkich form organizacji społecznej, został bez większych problemów zaakceptowany przez cenzurę. Dopiero po uroczystej premierze, na skutek ataków ze strony nacjonalistycznych i antysemickich bojówek, wywiązał się ferment, który doprowadził do zakazu wyświetlania tego filmu w kinach. Zakaz ten faktycznie trwał aż do 1981 roku, kiedy to kina francuskie zaczęły go ignorować. Film po powrocie do kin został zrehabilitowany przez krytykę filmową, która odniosła się do niego jednoznacznie pozytywnie. Ze względu na konsekwentną realizację postulatów surrealizmu oraz odwagę w łamaniu norm obyczajowych i religijnych film Buñuela zapewnił sobie trwałe miejsce w historii kina.

 

Prelekcję oraz dyskusję po seansie poprowadzi Diana Dąbrowska – dziennikarka kulturalna, doktorantka w Instytucie Kultury Współczesnej.

 

 





Exception: Form_Comment::__construct reqire form_id param