Millennium Docs Against Gravity 2018 w OKF Iluzja

Millennium Docs Against Gravity Film Festival to największy festiwal kina dokumentalnego w Polsce. Jak co roku jest okazją zobaczenia najnowszych, najciekawszych filmów dokumentalnych. W tym roku będą to filmy polskich twórców.
image

18 maja

godz. 17.30 Pokaz zwycięskich filmów Konkursu „Odcienie wolności”

godz. 19.00 „Turyści”

19 maja

godz. 17.30 „Call me Tony”

godz. 19.00 „Szukając Jezusa”

20 maja

godz.17.00 „Książę i dybuk”

 

Z okazji 100-lecia niepodległości Polski, festiwal Millennium Docs Against Gravity i Discovery Polska ogłosiły konkurs „Odcienie Wolności” dla filmów krótkometrażowych odnoszących się do szeroko pojętej idei wolności. Podczas Weekendu z Festiwalem wyświetlony zostanie blok filmowy nagrodzonych tytułów.

 

Książe i dybuk”, reż. Elwira Niewiera, Piotr Rosołowski, Polska, 2017, 82 min.

Dokumentalna podróż śladami jednego z najbardziej fascynujących polskich filmowców. Michał Waszyński – rozchwytywany w przedwojennej Warszawie reżyser oraz wpływowa postać europejskiej i amerykańskiej kinematografii. Człowiek, który własne życie zamienił w nieprawdopodobny filmowy scenariusz. Kim naprawdę był Mosze Waks? Cudownym dzieckiem kina, przebiegłym oszustem, czy może człowiekiem, który nieustannie mylił filmową iluzję z rzeczywistością?

Ci, którzy mieli szczęście poznać Michała Waszyńskiego osobiście, zapamiętali go jako arystokratę, kłamcę, Żyda – wiecznego tułacza oraz homoseksualistę, który ożenił się z włoską hrabiną. Syn biednego, żydowskiego kowala z Wołynia zmarł w Hiszpanii, jako książę Michele Waszynski – hollywoodzki producent i polski arystokrata na wygnaniu. To on odpowiadał za realizację ponad kilkudziesięciu kinowych produkcji, w tym wielu hitów z Sophią Loren i Claudią Cardinale. Jednak tylko jeden film stał się jego prawdziwą obsesją – „Dybuk”, wyreżyserowany przez niego mistyczny dramat oparty na starej żydowskiej legendzie. Odkrywając po latach niebywałą i spektakularną karierę Waszyńskiego wydawać by się mogło, że osiągnął w życiu wszystko, czego pragnął. Jednak jedna rzecz do końca nie dawała mu spokoju. Waszyński przez lata szukał utraconej kopii filmu, w którym ukrył swoje największe tajemnice.

 

Call Me Tony”, reż. Klaudiusz Chrostowski, Polska, 2017, 63 min.

Konrad, osiemnastoletni kulturysta, z uporem zabiega o atencję wiecznie nieobecnego ojca. Chłopak mieszka w górniczym miasteczku na południu Polski. Kreując swój wizerunek, inspiruje się aktorami kina akcji, spędza godziny na siłowni i zapisuje się na zawody kulturystyczne. Te wybory prowadzą go jednak do załamania spowodowanego wewnętrznym konfliktem pomiędzy nim samym a wersją siebie, którą stara się stworzyć, aby zyskać akceptację otoczenia.

Życie Konrada zmienia się, kiedy na nowo odkrywa swoją dawną pasję do aktorstwa. Czy odnajdzie właściwą dla siebie drogę? Film to opowieść o momencie w życiu, kiedy wszyscy oczekują od nas odpowiedzi, a jedyne co mamy to pytania.

 

Turyści”, reż.: Mateusz Romaszkan, Marta Wójtowicz-Wcisło, Polska, 2017, 72 min.

Rozważania nad ludzkim dążeniem do zbadania tego, co egzotyczne: połączenie amatorskiego materiału filmowego ze stworzoną na potrzeby filmu eksperymentalną ścieżką dźwiękową techno. Podążamy za grupą turystów, którzy dzielą się osobistymi nagraniami wideo z egzotycznych miejsc, takich jak: Indie, Kuba, Etiopia, etc. Profesjonalny operator filmowy ani fotograf nie uchwyciłby miejsc masowo odwiedzanych przez turystów w tak świeży sposób, jak te amatorskie filmy. Film skłania nie tylko do przyjęcia perspektywy outsidera, ale i – w jej ramach – niemalże psychodelicznego stanu ciągłego niezrozumienia.

W jaki sposób możemy prawdziwie poznać przedstawicieli odległych kultur? Czy porozumienie między nami jest w ogóle możliwe? Czy turystyka jest zagrożeniem dla krajów uboższych, czy może jest to wciąż tylko system podróżowania? Co nastąpi po erze masowej turystyki? Czy rzeczywiście można poczuć się jak miejscowy w Afryce i podtrzymywać długoterminowe przyjaźnie poprzez wielokrotne podróże? Czy jest to, najzwyczajniej, kolejne złudzenie ery globalizacji? Film nie jest doświadczeniem konwencjonalnych grupowych wycieczek, ale próbą zrozumienia ludzi, którzy decydują się szukać relacji ze światem w ramach przyjętej struktury – turystyki. Wszyscy jesteśmy turystami.

 

Szukając Jezusa”, reż. Katarzyna Kozyra, 2018, 73 min.

Najnowszy projekt Katarzyny Kozyry, do którego punktem wyjścia było zainteresowanie tzw. syndromem jerozolimskim. Cierpiące na tę przypadłość osoby, odwiedzające Ziemię Świętą, utożsamiają się z postaciami biblijnymi, najczęściej z Mesjaszem. Film powstał na podstawie rejestracji podróży artystki do Jerozolimy, podczas których rozmawia z tymi, którzy na początku XXI wieku wierzą, że są Jezusem.

Pierwsza z podróży odbyła się w 2012 roku. Efektem wyjazdów są setki godzin nagranych wywiadów, zdjęcia miasta będącego sceną religijnych rytuałów. Kozyra rozmawia z fascynującymi osobowościami. Ich historie zostają ułożone w całość, tworząc projekt mówiący o różnym podejściu do wiary, jej miejscu oraz roli w dzisiejszym świecie i wartościach, wokół których budujemy swoje życie.





komentarze

dodaj komentarz
jeszcze nie dodano komentarza
dodaj komentarz