Promień z Saturna. Malarstwo Teofila Ociepki

24 kwietnia bieżącego roku minęła 130. rocznica urodzin najsłynniejszego obok Nikifora polskiego malarza naiwnego – Teofila Ociepki. Data ta stała się pretekstem do zorganizowania retrospektywnej wystawy przypominającej sylwetkę twórcy z katowickiego Janowa.
image Teofil Ociepka, „Dżungla Wielka", 1959, olej, płótno (ze zbiorów Muzeum Śląskiego)

O artyście krąży wiele legend, co zachęca do przypomnienia jego prac oraz wpływu na postrzeganie zjawiska plastyki nieprofesjonalnej na Górnym Śląsku.

Twórczość Ociepki budzi często skrajne emocje wśród teoretyków i historyków sztuki – dla jednych bywa przejawem kiczu, braku umiejętności technicznych i świadomości rozwiązań formalnych, dla drugich jest urocza (o ile można mówić o takiej kategorii w sztuce), bezpretensjonalna i przede wszystkim szczera, gdyż nieobciążona niczym, co może ograniczać swobodę twórczą wykształconego artysty.

Ociepka fascynuje – być może główną tego przyczyną są jego zainteresowania ezoteryczne, być może wiele narosłych wokół jego osoby mitów, do funkcjonowania których zapewne przyczynił się wspaniały film Lecha Majewskiego „Angelus”, będący poetycką, a zatem swobodnie powiązaną z faktami opowieścią o kręgu malarzy z Nikiszowca.

Wystawa jest głosem w dyskusji o malarzu i jego twórczości, o recepcji i wpływie malarstwa Ociepki na polską kulturę i jego miejscu w historii sztuki polskiej.

 

 





komentarze

dodaj komentarz
jeszcze nie dodano komentarza
dodaj komentarz